या जगामध्ये व्यक्तिगत विविधतांसोबतच प्रत्येकाची वेगवेगळी इच्छा आणि आकांक्षा असतात आणि याच साठी तो किंवा ती सतत कार्यरत असते! पण याच्याच बाजूला आपले एक 'मन' ही आहे हे तो किंवा ती विसरत असते आणि ज्यावेळेस स्वतःच्या इच्छा, आकांक्षा, गरजा पूर्ण करता करता व्यक्ति खूपच जास्त वेळ घेत असतो तेव्हा मात्र 'मन' हे उबगुन जात असते आणि त्यावेळेस आपल्याला जाणीव होत असते की या मनाला सुद्धा काहीतरी हवे असते आणि ते म्हणजे दुसरे तिसरे काहीही नसून एक 'छंद' किंवा एक 'विरंगुळा' होय!
मान्य आहे प्रत्येकजण आपापल्या इच्छा, अपेक्षा आणि महत्वकांक्षा यांसाठीच लढतोय , झगडतोय आणि प्रत्येक जन आपापल्याच कामात व्यस्त आहे . पण हे मात्र खरे आहे कि प्रत्येकाला एक मन आहे आणि त्या मनाचा आपला निराळाच विरंगुळा आहे . म्हणजे प्रत्येकाचे मन हे निराळ्याच गोष्टीमध्ये रमते . हे मन ज्या निराळ्या गोष्टीमध्ये रमते , ज्या निराळ्या गोष्टीमध्ये त्याला करमते ती गोष्ट म्हणजेच 'विरंगुळा !' हा … पण ती गोष्ट निराळी मात्र असली पाहिजे ! निराळी म्हणजे जी गोष्ट आपल्याकडून ठरलेली नसली पाहिजे . म्हणजे आपण ठरवतो कि मला हे व्हायचे आहे ते व्हायचे आहे , अशा गोष्टी म्हणजे आपण ठरवलेल्या गोष्टी. या गोष्टींमधून आपल्या समाधान मिळणार आहे हे आपल्याला माहित असते . पण एखादे आल्हाददायक गाणे कानांवर पडले कि आपल्याला एक वेगळाच आनंद मिळतो , आपल्याला आपला मनपसंद खेळ आपल्या सोबत्यांसोबत खेळायला भेटला कि एक वेगळीच मजा येते वगैरे.
अशा पद्धतीने एखादा तरी विरंगुळा माणसाने जोपासला पाहिजे किंवा केला पाहिजे! म्हणजे हाच विरंगुळा (न जाणो कधी एकटेपणा आलाच तर अशा एकटेपणात) ऐनवेळी साथ देत असतो!
Updarted Version:
Title:
विरंगुळा — मनालाही काहीतरी हवं असतं!
Subtitle:
धावपळीत आपण मनाला विसरत तर नाही ना?
Category:
विचारमाला
Tags:
मन, विरंगुळा, जीवन, छंद, अनुभव
Hook
दिवसभर काम, जबाबदाऱ्या, धावपळ…
आपण सतत काहीतरी करतच असतो.
पण या सगळ्यात एक गोष्ट नकळत मागे पडते —
आपलं स्वतःचं मन.
Context / Experience
या जगामध्ये प्रत्येकाची वेगवेगळी इच्छा आणि आकांक्षा असतात, आणि त्यासाठी प्रत्येकजण सतत कार्यरत असतो. प्रत्येकजण आपल्या अपेक्षा, महत्त्वाकांक्षा आणि गरजांसाठी लढत असतो.
पण या सगळ्या धावपळीत आपण एक गोष्ट विसरतो —
आपल्याकडे एक ‘मन’ आहे.
जेव्हा आपण सतत कामात, ध्येयांमध्ये आणि जबाबदाऱ्यांमध्ये गुंतून राहतो, तेव्हा एक वेळ अशी येते की मन उबगून जाते. आणि तेव्हाच आपल्याला जाणवते की या मनालाही काहीतरी हवे असते.
ते म्हणजे — एक ‘विरंगुळा’.
Insight / Realization
प्रत्येकाचे मन वेगवेगळ्या गोष्टींमध्ये रमते. ज्या गोष्टीमध्ये मनाला खरोखर आनंद मिळतो, जिथे ते हलके वाटते — तीच गोष्ट म्हणजे ‘विरंगुळा’.
पण हा विरंगुळा ठरवून केलेला नसतो.
आपण ठरवतो त्या गोष्टी म्हणजे आपली ध्येये असतात. त्यातून समाधान मिळेल हे आपल्याला माहीत असते.
पण अचानक एखादं आल्हाददायक गाणं ऐकायला मिळालं,
किंवा मनपसंत खेळ खेळायला मिळाला —
तेव्हा मिळणारा आनंद वेगळाच असतो.
हा आनंद कोणत्याही प्लॅनिंगमधून येत नाही —
तो मनाला नैसर्गिकपणे मिळतो.
Takeaway / Closing Thought
म्हणूनच, प्रत्येकाने एखादा तरी विरंगुळा जोपासला पाहिजे.
कारण आयुष्य नेहमी आपल्या प्लॅननुसार चालत नाही…
पण विरंगुळा मात्र मनाला नेहमी आधार देतो.
विशेषतः — जेव्हा एकटेपणा येतो,
तेव्हा हाच विरंगुळा ऐनवेळी आपली साथ देतो.

[Image courtesy:
Photo by Hiếu Hoàng: https://www.pexels.com/photo/tilt-shift-lens-of-green-plants-668465/]
Comments
Post a Comment
कृपया, कॉमेंटचे प्रकाशक तुम्ही स्वतः आहात, हे लक्षात घ्यावे.